Update #15

Ik kan beter jaarupdates schrijven, gezien de laatste update. Vandaag ben ik voor het eerst officieel weer aan het werk. Dat wil zeggen: mijn eerste freelance-opdracht sinds mijn verlof. Mijn man heeft zich teruggetrokken uit de studeerkamer, dus daar kan ik eindelijk weer mijn plekje creëren.

Inmiddels mama van drie meiden. Waarvan de jongste voor aardig wat spanning heeft gezorgd in de periode vlak voor haar geboorte. Het lukte mij om op 15 februari mijn studie af te ronden. Iets meer dan een week later kwam onze jongste ter wereld. Inieminie (zoek op Google maar even op de term ‘dysmatuur’) met de nodige zorgen. En toen kwam corona. De oudste twee thuis. Hen begeleiden, vermaken. Zo hadden we een heel lange kraamperiode. En een zomervakantie. Wat ervoor zorgde dat ik van januari tot en met het einde van de vakantie zwangerschapsverlof heb gehad.

De afgelopen weken mijn roman afgestoft en omgegooid. Een weekend door Middelburg gebanjerd, maar door corona niet alles kunnen doen wat ik had willen doen. Jammer. Maar genoeg gehoord om bepaalde lijntjes in de roman te veranderen of toe te voegen. Mijn project voor de komende maanden. Ik heb er moeite mee dat het meer tijd kost om het te schrijven, maar dat kan ik als mama van jonge kids maar beter accepteren én er van genieten. Later als ik groot ben, de meiden alle drie op school, dan denk ik al schrijvend vast met weemoed terug aan de tijd dat ik druk was met de meiden en niet toekwam aan het schrijven.

En dan die ene vraag. Ben ik een kinderboekenschrijfster? Het is fijn om op een andere manier te schrijven, het af te wisselen met het ingewikkelde van een ‘grote-mensen-boek’. Maar wat ligt mij nu echt? Scenario vond ik heerlijk om te doen, een bestaand verhaal vormen tot een (heel) korte film. En dan is daar nog steeds dat verlangen om vooral mijn eigen verhalen om te vormen tot (korte) films. Er borrelen vooral nieuwe verhaalideeën op voor grote-mensen-verhalen. Onderliggend thema: eten. Nu een verhaal over de Zeeuwse bolus, maar wist je dat er ook over andere streeklekkernijen genoeg verhalen te vertellen zijn? Maar dat merk je vanzelf. Laten we zeggen dat ik over tien jaar genoeg geschreven heb, zodat die ideeën dan tot boeken geworden zijn. Geeft mij genoeg ruimte om de verhalen te laten ontstaan.

Meisje nummer drie is wakker. Mijn werkochtend zit erop.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s