Column #15

Mijn waarheid over kerstmis

Een intiem samenzijn met familie. Een huis versierd met lichtjes, in de kamer schittert de kerstboom. En alsof we door de Sint nog niet voldoende zijn verwend liggen er onder de kerstboom verschillende heerlijkheden en geschenken te pronken. Op Kerstavond bezoeken we de Kerstnachtdienst. Een nostalgisch moment, waarop al die welbekende kerstliederen weer ter gehore worden gebracht door een lieflijk kinderkoor. Natuurlijk wordt er uit volle borst meegezongen bij ‘Er is een kindeke’ en ‘Stille nacht’.

De volgende ochtend ontwaken we vroeg om met zijn allen te genieten van een verrukkelijk kerstontbijt met natuurlijk die onmisbare kerststol. Verzadigd hijsen we ons in onze prachtige kerstjurken en pakken en gaan – wederom – kerkwaarts voor de kinderkerstmusical. Kindertjes verkleed als herder, schaap of Jozef en Maria. Baby Born wordt weer in lakentjes gewikkeld, en krijgt de naam Jezus. Nadat alle vaders en moeders een traantje hebben gelaten om het geweldige acteertalent van hun zoon of dochter staat het eerste familiebezoek op de kerstagenda. Na koffie met wederom kerststol is daar natuurlijk de kerstwandeling. Samen met de hele familie banjeren door de romantisch wit bedekte aarde, genieten van vuurkorven en glühwein. En dan… Dan is het tijd voor: het kerstdiner. Een prachtige gedekte tafel, een menu om je vingers bij af te likken en de onderlinge liefde viert hoogtij.

Natuurlijk is het laat geworden, die Eerste Kerstdag. Daarom wordt er de volgende dag eens flink uitgeslapen, terwijl de ‘restjes’ van het ontbijt van gisteren alweer op de tafel worden gedekt. Het volgende familiebezoek is aanstaande. Het is Tweede Kerstdag dus er wordt rustig aan gedaan. Dan staat de familie voor een dilemma, wordt het Sissi of Home Alone? Ondertussen wordt de kerstthee geserveerd met chocoladekransjes, schuimkransen en jawel: kerststol. Na Home Alone 2 is het tijd voor de gourmet. De tafel is weer rijkelijk gevuld met vlees, vis en wild. De glazen gevuld met witte of rode wijn en de pannetjes warmen alvast voor. Voor buitenstaanders zal het waarschijnlijk klinken als luidruchtig geroezemoes, maar het is vooral heel gezellig – en lekker.

Na alle delen van Home Alone is het dan toch echt tijd om afscheid te nemen van elkaar, en van Kerst. Dat was het dan alweer. De nodige ‘verplichte’ familie- en kerkbezoeken achter de rug. Buikjes gevuld. Handjes gevuld. De knusse kerstboom mag nog even blijven staan tot vlak na Oud & Nieuw. Gelukkig. Langzaam afscheid nemen van deze heerlijke, warme, intieme, gezellige tijd van het jaar.

En zo is het. Zo viert het gemiddelde gezin wel zo’n beetje Kerst. Gezelligheid, overvloed en het kindeke Jezus. Niets mis mee. Het is goed om in elkaar te investeren, een gezellige tijd met familie te hebben. Het is heerlijk om samen een Kerstmaaltijd te vieren. Dankbaar te zijn voor elkaar.

Toch pronkt er geen kerstboom in ons huis dit jaar. De vele hangers liggen nog verstopt in mijn grote decoratiekist. Dochterlief zou het stalletje toch van de vensterbank grijpen, dus ook die ligt nog ingepakt bovenop de kast. Het voelt vreemd. Het huis oogt kaal voor deze tijd van het jaar. Tradities onderzoeken en in twijfel trekken. ‘Onderzoekt alles en behoudt het goede’ klinkt er dan in mijn hoofd. Ik ben er nog niet uit, en daarom bekijk ik Kerst (en zo ook afgelopen Sinterklaas) van een kleine afstand dit jaar.

Ik houd van deze tijd van het jaar. De steeds kortere dagen – die straks weer gaan lengen en de winter die dan gaat strengen. Het warmen onder een dekentje op de bank. Warme chocolademelk met een home baked cookie. Chocolade dopen in de hete winterthee. Het huis knusser maken door de grote lampen te dimmen en de kleine lichtjes – en kaarsjes te ontsteken. ’s Avonds romantische kerstfilms kijken onder het breien van mutsen en warme shawls. Ik houd van het samenzijn met familie en vrienden. Onze agenda’s zitten in december vol met etentjes en bezoekjes. En met de ‘verplichte’ feestdagen. Gezelligheid, overvloed en het kindeke Jezus.

En die overvloed, dat steekt me. Ik heb al zoveel. Ik heb genoeg. Meer dan genoeg. Dat vind ik nog een moeilijker punt dan het iniminie kleine feitje dat Jezus helemaal niet is geboren op 25 december, laat staan ‘midden in de winternacht’. Men schat dat het in de lente was, zomer zelfs. En die dag dat wij gedenken dat Jezus is geboren is al helemaal geen christelijke feestdag. Heidens eerder. Maar: dat zie ik dan maar als een goed moment om hen die de waarheid over Jezus nog niet kennen, over dat geweldige nieuws dat Hij liefde is te vertellen en hen mee te nemen naar zo’n heerlijke sentimentele kinderkerstmusical. Het is immers ook een Joods gezegde: viert uw vierdagen – anders wordt het jaar een saaie grijze gehaktbal. Geweldig gesproken dacht ik. Dus stilstaan bij de komst van Jezus is heel niet verkeerd, alleen moeten we het niet groter maken dan het is. Want eigenlijk, eigenlijk is het elke dag Kerstmis. Mogen we elke dag vieren dat Jezus is gekomen.

En Jezus kwam niet in overvloed. Hij kwam niet in rijkdom, Hij at niet aan een prachtig gedekte tafel boordevol de heerlijkste gerechten. Dus als we dan Kerst vieren, zullen we dit dan doen tot Zijn eer – en op Zijn manier? Hij gaf Zich volledig, helemaal voor de ander. Jezus kwam voor de armen, de eenzamen, de hongerigen, de gebrokenen, de zieken, de onderdrukten. Vier Kerst op Zijn manier. Voor wie in jouw omgeving kun jij deze Kerst van grote betekenis zijn?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s