Column #5

Moederdag

‘Dank U voor de mama’s, Heer. Wat fijn dat ze bestaan, want U heeft dat gedaan.’ Ons gezin – Reni en Elisa Krijgsman

Ik zal het maar eerlijk vertellen. Ik heb niets met Moederdag. Mijn moeder is een lieverd, dat is het niet. Het probleem zit hem daarin dat ik vroeger altijd van mening was dat dit ‘verwenmoment’ te dicht op haar verjaardag zat.

Halverwege maart tastte ik diep in mijn buidel om het perfecte verjaarscadeau te vinden en nog voor er een andere verjaardag tussendoor kon komen, was het alweer Moederdag. Opnieuw stond mijn moeder in het middelpunt, opnieuw deelden we lieflijke woorden en tastten we in onze buidel – die inmiddels al een stuk leger was. Nee, Moederdag ging niet van harte.

Onlangs kwam mijn moeder op bezoek. We zouden samen de stad ingaan om de laatste spulletjes te verzamelen voor de komst van ons kindje. Puffend kwam ze de trap op – we wonen vierhoog – met het babybadje in haar handen. Ik bekeek haar nog eens goed, haalde mijn vingers voorzichtig over haar ogen en toen bevestigde ze mijn vermoeden. Mijn lieve moeder had de hele weg naar mijn huis gehuild. De dankbaarheid en spanning van de afgelopen maanden kwam er eindelijk uit.

Haar kinderen hadden een metamorfose ondergaan, het waren nu (aanstaande) ouders. En zij hielp waar nodig. Midden in de nacht vervolgde ze haar slaap in het huis van mijn broer, om op mijn nichtje te passen terwijl mijn schoonzus in het ziekenhuis zou bevallen. Een week later liet mijn lieve moeder in de vroege ochtend de hond van mijn zus uit, doordat zij onverwachts moest uitwijken naar het ziekenhuis voor haar bevalling. En nu stond ze daar voor mij, als een lieve, zorgzame, dankbare en kwetsbare vrouw.

Na terugkomst uit de stad leg ik mijn benen verplicht in de lucht. Mijn enkels zijn inmiddels niet meer van mijn kuiten te onderscheiden. Onder het genot van een kopje groene thee kruipt mijn moeder achter het internet om een liedje ten gehore te brengen, dat de vorige dag mijn zus had ontroerd. ‘Ons gezin’ van Reni en Elisa Krijgsman. Kijkend naar mijn eigen moeder, krijgt zo een kinderlijke tekst een diepe betekenis.

In dankbaarheid voor mijn eigen moeder, geef ik Moederdag een nieuwe kans. Wat zou het mooi zijn als ons kindje een klein weekje eerder komt. Dan heb ik dit jaar mijn eerste Moederdag.

‘Wie de mama’s heeft bedacht, die wist wel hoe het zat!’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s